Nanoukje

Ruim een week verder inmiddels.
Nanouk is waarschijnlijk zo onder de indruk van haar kaalgeschoren buik en onderzoeken dat ze de afgelopen week bijna niet gespuugd heeft.
Vorige week bedacht ik me dat ik van de dierenarts nog een tube laxeerpasta had gekregen voor het poelepatatje. Stel dat het een haarbal is waar ze van spuugt, dan komt ie er met de pasta wel uit, aldus de dierenarts.
Maar hoe krijg je dat daar waar je het hebben wil: in Nanouk? De dierenarts had opgewekt geopperd dat dit een fluitje van een cent was want ‘je smeert een klodder van die pasta op haar poot en dan likt ze het wel op.’

Vast.

De grapjas.

Hoog tijd om dit in de praktijk toe te passen. Nanouk zat zich op haar troon in de vensterbank te wassen, dus ik smeerde een ferme klodder op haar poot. Die ze verbaast optilde en bekeek…
Terwijl ik haar vol verwachting aankeek, kreeg ik een vuile blik terug van ‘wat flik je me nou?’ en zwiepte 1 x met haar poot.

Pasta weg.

Nou ja, weg, ik vond het terug op m’n vloer, tegen m’n ramen en vensterbank. De grootste klodder is nog steeds zoek…
Dat werkt dus niet. Waarom verbaast me dit nou niet?
Over haar voer lukt ook niet want ze is natuurlijk niet op haar achterhoofd gevallen en eet alles op behalve de pasta. Zit ik dus met een dure tube pasta en een poes die aan het langste eind trekt.
Ja, Hugo lust het wel, wat lust hij niet, maar hij laxeert als een reiger dus hij heeft het niet nodig.

Morgen met Hugo naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse inentingen en dat kan zomaar weer een heel feest gaan worden..

4 thoughts on “Nanoukje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s